Ervaringen

"Je maakt werkelijk van alles mee in de wijk"

‘Het zorgen en het helpen van anderen, dat is waarom ik dit werk doe. Ik werk al 26 jaar bij Rivas, maar mijn rol is wel veranderd door de jaren heen. Het is een stuk uitdagender geworden. En we kijken nu op een andere manier tegen zorg aan dan vroeger.Wij kunnen niet alles oplossen, maar we denken wel mee: “Goh, hoe kan iemand nu zelf een bepaalde handeling doen?” Of kan het netwerk iets betekenen in de zorg, bijvoorbeeld een buurvrouw of een familielid?’ José Muller is Verzorgende IG in de wijkverpleging Sliedrecht.

 

‘Ik verleen de directe cliëntenzorg, de dagelijkse zorg. Maar het gaat veel verder dan dat: je adviseert de cliënt, denkt mee en signaleert. Je bent daarbij de oren en ogen van de wijkverpleegkundige, want je komt zelf bijna dagelijks bij de cliënt. Ook ben ik werkbegeleider van stagiairs en leerlingen, ergocoach en aandachtsvelder voor de diabeteszorg. Dat vind ik leuk, Rivas biedt je de mogelijkheden om je te scholen en te ontwikkelen.’

 

‘Ik heb mijn opleiding gedaan in het verpleeghuis, maar mijn hart ligt echt in de wijkverpleging. Dat komt door de diversiteit. Je ontmoet nieuwe mensen. Dat vraagt ook een andere beroepshouding, je bent namelijk altijd te gast bij de cliënt. Het is zijn of haar huis. Als ik bij een nieuwe cliënt kom, dan vraag ik waar ik wat kan vinden: ‘In welk keukenkastje zit dit of dat?’

 

‘Ik kom alleen bij mensen thuis, maar ik sta er niet alleen voor. Je werkt zelfstandig, maar overleg is altijd mogelijk, zoals de wijkverpleegkundige, de bereikbare dienst of andere collega’s in je team. Je doet het samen en hebt elkaar nodig. Toch moet je snel kunnen handelen en je kalmte bewaren bij boorbeeld een calamiteit. Het bedenken van een oplossing is leuk. We hebben niet alles voorhanden en je moet creatief kunnen zijn.’

 

‘Het allerleukst vind ik de gesprekken met cliënten. Ouderen hebben bijzondere levensverhalen waarover ze vertellen. Ze hebben nu eenmaal andere normen. Dat is van vroeger uit bepaald. Dat geeft grappige situaties. Ik kwam laatst bij een echtpaar van hoog in de 80 jaar dat gezellig samen televisie keek. Ze gaven een hoop commentaar op de presentator terwijl ze ‘Eigen Huis & Tuin’ aan het kijken waren. Dan probeer ik mijn gezicht in de plooi te houden, maar ondertussen moet ik daar enorm om lachen!’

 

‘Maar ook het tegendeel gebeurt. José vertelt: ‘Ik heb een man in zorg gehad wiens vrouw onlangs is overleden. Hij had dementie en had ineens een helder moment. Hij zat op de bank en keek naar een fotolijstje van zijn vrouw. “Goh, waar kijkt u naar?” vroeg ik hem. Waarop meneer antwoordde dat zijn vrouw niet meer leefde. Hij had ineens heel goed door wat er aan de hand is. Je leert daar professioneel mee om te gaan, maar dat raakt mij natuurlijk wel. Je maakt werkelijk van alles mee in de wijk.’