Ervaringen

"Mensen laten je toe op een intieme manier"

‘Ik heb het zó naar mijn zin!’ vertelt Rachel. ‘Elke dag is anders. En de vrijheid die ik heb in de wijkverpleging vind ik heerlijk.’ Rachel de Jong (29) is Verzorgende IG bij Rivas wijkverpleging in het team Gorinchem-Centrum. Na 14 jaar in de intramurale zorg vond zij het tijd voor een volgende stap. Sinds april 2021 werkt zij in de wijkverpleging.

Geen gebroken diensten in Gorinchem-Centrum
Rachel werkt zelf ochtend- of middagdiensten. Ze vertelt: ‘Ik heb een kindje van 2,5 jaar en mijn man is ZZP’er. Die combinatie werkt voor ons heel fijn. Zo kan ik voor de kleine zorgen. Maar werk je liever een hele dag, dan kan dat in team Gorinchem-Centrum. Je kunt bij ons diensten draaien van acht uur. Zowel de ochtend als middag en de middag en avond. Dat is hard werken, maar wel fijn als dat bij je schema past. Je hoeft niet heen en weer en je bent na je dienst klaar.’

Zinvol en bijzonder werk
Rachel verleent haar zorg met passie. Ze vertelt: ‘Ik ben me er elke dag van bewust dat mensen zich figuurlijk, maar ook letterlijk blootgeven. Mensen zijn kwetsbaar en van jou afhankelijk. Vooral omdat je bij mensen thuis komt. Dat is hun privé-omgeving, waarbij zij jou toelaten op een hele intieme manier. Dat is heel bijzonder.’

‘Zodra ik bij cliënten in huis stap, pak ik niet meteen de zorgmap,’ vertelt Rachel. ‘Als je dat doet, dan vergeet je de mens. Dan zorg je met je hoofd, niet met je hart. Ik ga eerst zitten en ik vraag de cliënt hoe zijn of haar nacht was en of hij of zij mij meer wil vertellen. Eerst het eigen verhaal van de cliënt. Dán pas die map, dat komt zo wel.’

De vrijheid van onderweg zijn
‘De vrijheid van de wijkverpleging vind ik heerlijk. Soms gebeuren er weleens dingen die je aangrijpen, bijvoorbeeld een overlijden. Dan is het fijn dat je tussendoor naar buiten gaat. Even je hoofd in de wind, even opladen. Dat doe je ook voor je cliënt. Werken in de wijkverpleging is aanpoten. Je loopt veel routes. Het is van belang de rust te bewaren en niet gejaagd met je cliënt om te gaan. Sommigen cliënten die beginnende dementie hebben, worden daar zelfs onrustig van. En onthoud: sommige ouderen hebben nauwelijks familie en geen kennissen. Je bent hun enige waardevolle contact dat zij vandaag hebben. Ik ben hun lichtpuntje en ik ga daar respectvol mee om.’

Alleen, maar ook samen
Rachel vindt de zelfstandigheid van haar werk heerlijk. Daarentegen voelt zij zich nooit alleen. ‘Absoluut niet. Ik werk zelfstandig, maar ik sta er niet alleen voor. Als team zijn wij nauw met elkaar in contact. Er is bijna altijd een verpleegkundige of wijkverpleegkundige bereikbaar. Dus heb je hulp nodig; er is altijd iemand die je helpt. Ik doe regelmatig even een bakje koffie met collega’s na het einde van de eerste dienst. Voor de gezelligheid, maar ook om noodzakelijke informatie over cliënten uit te wisselen. Wij gebruiken ook de Siilo app, een speciale app om met elkaar veilig te communiceren. We kunnen en mogen alles met elkaar delen. Vaak krijg je binnen een minuut reactie terug.’

Vele kansen om te leren en ontwikkelen
‘Ik ben ontzettend leergierig. Ik wil van alles weten hoe het werkt. Onlangs heb ik een cursus katherisatie bij mannen gevolgd. Dat vond ik reuze interessant en normaliter leer je dat niet als Verzorgende IG. Dat is een voorbehouden handeling en daar moet je echt geschoold voor zijn. Bij Rivas krijg ik de kans om mijn leergierigheid achterna te gaan. Daar ben ik heel blij mee.’ Welke ambities Rachel nog meer heeft? ‘Ik zou heel graag willen doorleren voor verpleegkunde,’ vertelt Rachel. ‘Ik wil nog meer de diepte in, en leren te redenen als een verpleegkundige’.