Ervaringen

"Ondanks een tijd van afstand moeten houden, voelde ik me heel verbonden"

Op 9 april stond de keizersnede gepland van Sandra van de Ruit – van Roest, operatieassistent bij Rivas. Midden in de coronapiek, waarbij zoveel ziekenhuizen, waaronder het Beatrixziekenhuis, vol lagen met mensen die het coronavirus hadden opgelopen. Een roerige tijd en voor Sandra natuurlijk extra spannend, met alle beperkende maatregelen. Ze vertelt graag haar verhaal.

Bijzondere zwangerschap

‘Ja, mijn zwangerschap was heel bijzonder. Ook wel stressvol, omdat er wat complicaties konden voorkomen. Ik ben heel wat heen en weer gependeld tussen Amsterdam en Gorinchem. Mede vanwege de mogelijke complicaties, hoopte ik dat mijn tweelingzus in het ziekenhuis bij me aanwezig kon zijn vlak voor- en na mijn bevalling. Naarmate de tijd vorderde, was het in eerste instantie de vraag hoevéél mensen op bezoek zouden mogen komen na de bevalling. Vervolgens was er sprake van één iemand op bezoek en daarna zelfs geen en zou alleen mijn man aanwezig mogen zijn. Op een gegeven moment, zo tegen het einde van mijn zwangerschap, werd het nieuws over de coronabesmettingen zo verontrustend, dat ik dacht: ‘Gaat er straks wel een anesthesist zijn die mij een ruggenprik kan geven?’ Gelukkig viel dat mee en kon de geplande keizersnede op de dag van de planning doorgaan, ondanks dat de piek gaande was.’

 

Geholpen door collega’s

‘Wat heel speciaal was, was dat ik door mijn eigen collega’s geopereerd werd. We werden ’s morgens om half zeven al opgewacht door mijn lieve collega en vriendin Diederika [verpleegkundige Verloskunde op 3 West], die speciaal een half uur eerder was begonnen. We kwamen binnen op een lege verkoeverkamer, die normaal vol ligt met mensen die voorbereid worden op de ingreep die ze moeten ondergaan. Maar door de corona gingen alleen de noodzakelijke acute operaties nog door. Ik werd warm ontvangen door mijn collega’s en  normaal geef je hen op zo’n moment ook een hand of een knuffel. Dat kon ook niet. Terwijl ze me even later, toen iedereen in beschermende kleding op de operatiekamer stond, wel konden aanraken. Dat contrast was zo gek.’

 

Wat wél kan in een tijd dat veel dingen niet kunnen

‘Gelukkig verliep de bevalling heel goed. We hebben een gezonde dochter gekregen.

Dr. Persoons heeft ons het hele traject enorm geholpen en zorgde voor een stabiele factor in deze toch roerige tijd. En vlak na de bevalling, op de verkoeverkamer, konden we dankzij Diederika videobellen. Eerst hebben we onze oudste dochter Noreen gebeld, die bij opa en oma was, die gelijk mee konden kijken. Dat was een heel speciaal moment en ik ben zo blij dat Diederika dat voor ons gefilmd heeft. Noreen voelde zich de grote zus en wilde direct alles van haar zusje zien. Daarna hadden we een conference call met mijn moeder en mijn zus. Mijn man en ik werken allebei in een cruciale sector, hij bij KPN, een groot telecom bedrijf, n ik in de zorg. Het was heel fijn dat door die beide sectoren dit nu mogelijk was, in een tijd van dingen die door corona allemaal níet kunnen.’

 

Ook wel rust door geen bezoek

‘We mochten geen bezoek ontvangen in het ziekenhuis en mijn man mocht één keer per 24 uur bij mij zijn. Hij moest natuurlijk ook nog voor onze andere dochter zorgen, dus dat moesten we goed timen. Achteraf viel het me alles mee. Omdat het direct heel duidelijk was dat bezoek echt niet kon, leg je je daar al snel bij neer en gaf dat ook veel rust. Ik kon heel relaxed samen met de baby opstarten. Noreen moest ook drie dagen wachten tot we weer naar huis mochten en ze haar kleine zusje eindelijk mocht vasthouden en knuffelen. Dat hadden we haar van tevoren goed uitgelegd. En toen het moment uiteindelijk daar was, straalde ze van oor tot oor!’

 

Dreamteam

‘Al met al, ondanks een tijd van afstand moeten houden, voelde ik me heel verbonden. Ik heb echt een bijzondere bevalling gehad en kijk heel tevreden terug. Alle leden van het operatieteam waren enorm betrokken en letterlijk dichtbij. Misschien nog wel meer door de coronatijd. Het was een dreamteam dat de geboorte van onze dochter heel speciaal maakte!’