Ervaringen

"Weer doen wat er echt toe doet, dat is zoveel waard"

Eens doorkruiste Inge van Mourik het hele land om als adviseur hulpmiddelen te bieden aan gehandicapte kinderen. Ze had al ervaring als ergotherapeut in verschillende settingen. Toch knaagde er iets. ‘Mijn hart ligt bij de ouderen. Dat heb ik al heel lang. Ouderen hebben levenservaring, je kunt zoveel van ze leren. Dat vind ik heel mooi.’

Inge is ergotherapeut in de eerstelijn én in verpleeghuis Lingesteijn in Leerdam bij Rivas. ‘Het doel waarmee je zorg biedt is daardoor heel afwisselend. Als eerstelijns ergotherapeut zorg ik ervoor dat cliënten zo goed mogelijk hun leven op kunnen pakken. In het verpleeghuis ben je er om zoveel mogelijk comfort te bieden aan bewoners. Je begeleidt en adviseert mensen die beperkingen ervaren tijdens de uitvoering van de dagelijkse activiteiten.’

Ergotherapie in de eerste lijn

Als eerstelijns ergotherapeut komt Inge op huisbezoek bij cliënten thuis: ‘Wat ik doe is afhankelijk van de hulpvraag. Wat kan iemand nog wel en wat niet meer? Wat is zijn of haar doel? Ik geef advies aan mantelzorgers, of ik bekijk welk hulpmiddel geschikt is. Het belangrijkste is om de zelfredzaamheid te stimuleren. Dat kan een hele praktische oplossing zijn. Zo geef ik bijvoorbeeld scootmobiel-les. Ik ga met de cliënt mee samen om op pad. Ik beoordeel of het veilig is, of mijn cliënt nog kan anticiperen. Zeker als er sprake is van mindere cognitie wil je dat goed onderzoeken.’

Verzwaard armkussen

Inge werkt in verpleeghuis Lingesteijn in Leerdam onder andere met bewoners met dementie. ‘Je doel is gericht op het stimuleren van activiteiten, maar ook comfort: hoe kan iemand zo comfortabel mogelijk bij ons verblijven? Je onderzoekt en adviseert bijvoorbeeld wat een bewoner een fijne lig- en zithouding vindt. Als je dementie hebt, dan kunnen zintuigelijke processen verstoord zijn. Dat uit zich per persoon verschillend. Je bekijkt je op welke manier een bewoner in zijn of haar gedrag onder- of overprikkeld is. Daarin werken we veel samen met andere disciplines: de zorg, fysiotherapeuten en psychologen. Wij zoeken samen wat een bewoner nodig heeft.

Inge vertelt dat die samenwerking zorgt voor resultaat: ‘Een voorbeeld is dat een bewoner haar echtgenoot ontzettend mistte. Toen hebben we een speciaal verzwaard kussen in de vorm van een arm om haar heen gelegd tijdens het slapen, een zogenaamde “Boyfriend Pillow”. Extra druk kan namelijk een gevoel van geborgenheid geven. Én we hebben het luchtje dat haar man vroeger droeg op het kussen gespoten. Daardoor sliep zij uiteindelijk zoveel rustiger. Het is supermooi om te zien dat een bewoner door een interventie meer rust krijgt, en gelukkiger wordt.’

Begeleiden van ex-corona patiënten
Na een slopend ziekbed door corona kan een lang en intensief revalidatietraject volgen: ‘Als je ernstig ziek bent geweest, dan heb je nog een lange weg te gaan om te revalideren. Dat realiseren mensen zich niet.  Inge spreekt vanuit ervaring, zij hielp verschillende ex-coronapatiënten met forse vermoeidheid revalideren. ‘Door die vermoeidheidsklachten worden zij beperkt in hun leven. Het gaat dan om aandachts- en concentratieproblemen. Het hoofd wil wel, maar het lichaam kan het niet meer aan.’

Grenzen verkennen
‘Als ergotherapeut help je cliënten te verkennen waar de grens ligt. Je gaat daarom op zoek naar de nieuwe balans tussen belasting - wat iemand doet - en belastbaarheid - wat iemand aankan. Je laat cliënten keuzes maken: “Moet ik dit nu doen?”’ Inge vertelt dat het haar raakt: ‘Je komt dichtbij iemand te staan. Je ziet daardoor soms veel pijn, als iemand zó graag wil, maar niet meer kan. Maar daar help je natuurlijk bij. Je begeleidt cliënten in het weer opbouwen van activiteiten. Door handreikingen te geven om sterker in het dagelijks leven staan, zie je dat een mens langzaamaan weer werkt aan herstel. Cliënten komen hun dag- en werkweek door, zijn ‘s middags niet meer doodmoe en kunnen betere keuzes maken met de mindere energie die ze hebben. Ze kunnen doen wat er toe doet. En dat is zoveel waard’.