20 december 2021

Wij zorgen goed voor u, zorgt u ook goed voor ons?

Christine Kant is wijkverpleegkundige in het team Gorinchem van Rivas wijkverpleging en woont in Sleeuwijk. Met ruim 30 jaar ervaring in de wijk zou je zeggen dat ze alles al gezien heeft. En toch is het verlenen van zorg aan cliënten thuis in coronatijd, zorg van een andere orde. ‘Het vraagt veel van mijn cliënten, mijn collega’s en mij. Dat maakt het zorgen, coördineren en ondersteunen behoorlijk intensief.’

Vertekend beeld
In de media ligt de focus vooral bij het grote aantal coronabesmettingen en de zorg die daardoor nodig is voor patiënten die op de IC worden opgenomen met corona. Nederland hoort veel over de druk op de capaciteit in de ziekenhuizen. Minder aandacht is er voor ex-coronapatiënten, die vanuit het ziekenhuis zodra dit mogelijk is, weer naar huis gaan om verder te herstellen. Dat geeft een vertekend beeld. Eenmaal thuis ontvangen cliënten regelmatig wijkverpleging, omdat zij nog behoorlijk intensieve zorg thuis nodig hebben. Zorg die Christine en haar collega’s van Rivas wijkverpleging verlenen.

Coronazorg thuis
Christine: ‘Na het doormaken van corona hebben onze relatief oudere cliënten weinig energie en conditie. Het komt zelfs voor dat zij amper op hun benen kunnen staan. Mijn collega’s en ik zijn geschoold in bijvoorbeeld het toedienen van zuurstof en we bieden ondersteuning bij de dagelijkse handelingen zoals het wassen en aankleden. Als het nodig is dat er tijdelijk maaltijden thuis moeten worden bezorgd of als er hulpmiddelen nodig zijn, dan zetten we dat ook in gang. We monitoren cliënten goed en signaleren. Er is voortdurend goed overleg met de cliënt, de naasten en de huisarts over de zorg.’

Elke dag spannend
‘Zorg in coronatijd vraagt veel van mijn cliënten, mijn collega’s en mij. Dat maakt het zorgen, coördineren en ondersteunen om verschillende redenen behoorlijk intensief. Ik heb eerder dit jaar corona gehad en ik vind het elke dag spannend dat ik weer besmet kan raken. Ook denk ik daarbij aan mijn gezin. Mijn collega’s en ik dragen altijd een mondkapje en zorgen dat we beschermende middelen zoals een schort, handschoenen en voorzetbril standaard bij ons hebben. We vinden het belangrijk om goed beschermd ons werk te doen. En ik laat ik me bij klachten voorafgaand aan mijn dienst altijd testen om mijn cliënten niet onbedoeld te besmetten.’

Aanpoten en extra werkdruk

Intensief is ook het aanpoten in de wijkverpleging, omdat collega’s van Christine ondanks de voorzorgsmaatregelen toch besmet raken met corona en daardoor tijdelijk, soms langer niet kunnen werken. Dat legt een extra druk op de zorgteams. Er wordt scherp gekeken welke zorg echt urgent is. ‘Zo kunnen we ruimte vrijmaken om cliënten, die het hardst zorg nodig hebben, ook de zorg verlenen. Een scenario dat nu met de zeer besmettelijke Omikron-variant van het coronavirus weer steeds reëler wordt.’

Verantwoordelijke zorgprofessionals
Christine: ‘We willen dat iedereen gezond blijft en daarom hameren we zo op de maatregelen. Het wordt soms als zeuren ervaren, maar het is gewoon heel belangrijk. Het is daarom fijn als cliënten aan ons denken en ons tijdig informeren als zij klachten hebben. Het helpt bijvoorbeeld niet als mensen zeggen: Ik heb maar een verkoudheid, ik laat me niet testen. We zijn en blijven zorgprofessionals en zullen iemand die zich niet wil laten testen of vaccineren nooit zorg weigeren. Maar het zegt wel iets over het gebrek aan steun voor ons als zorgverleners. Ik zorg voor een goede bescherming en let goed op mezelf, want ik voel me verantwoordelijk voor al mijn cliënten en mijn collega’s. Mijn vraag is: Wij als wijkverpleegkundigen zorgen goed voor u, zorgt u ook goed voor ons?’